Birkez yaşamalı insan aşk’ı … Kalbine aldığı kişiye ömrünü vermeli , candan yürekten olmalı sevdası , ne istediğini bilmeli … Sevecekse bir kişiyi , ya tam sevmeli ya da hiç sevmemeli…Yaşanılanlara saygı duymalı , ona gözü gibi bakmalı …. Kaybetmekten korkmalı , her anını onun sevgisi ile yaşamalı … Birgün değil hergün hatırlamalı … Aşk’a olan inancını onunla yaşatmalı , onunla sevmeli hayatı … Birlikteyken Kurulan hayaller , daha sonra unutulmamalı….  Aşk bir cümle gibidir , başlarsın ve sonunu sözcüklerle bitirirsin istemesen de … Adım adım takip edersin sevdiğini , onun olmayı hayal edersin .. Bir gece vakti aklına gelir yarin ! Gözyaşların kendiliğinden akı verir sessizce … Sebebini bilmezsin , beklide yüreğine söz geçiremezsin … Utanırsın , çekinirsin öylece … Kimi zaman ona aşk sözcükleri söylemek istersin , biranda gözlerin dolar onu ne ne kadar çok sevdiğin aklına gelir , sen söyliyemeden sözcükleri , onlar kendiliğinden dudaklarının arasından dökülü verir amansızca … Yağmur yağar soğuk bir akşamın sessiz çığlıkları arasında … Sokak lambası aydınlatır caddeleri , yolları … Tek başına kalırsın aydınlanan ışığın altında , Sevgilini düşlersin yanı başında … Ellerini tutmak , ona sımsıkı sarılmak istersin delicesine …. Onun yanında olmak için her şeyini feda edersin , yüreğini koyarsın ortaya … Sadece bir gülüşünü görmek , onun yanında huzurlu olmak için …Tüm olumsuzluklara rağmen Aşk’ına sahip çıkmalı her sevda yaşayan … Gerekirse gözyaşı dökmeli , gururunu yerler altına almalı … Üşüdüğünde yanında sadece sevdiğini ararsın , onun seni ısıtmasını ister , onun yanında hislerine sahip olursun … Kızdığında bile ona “ Aşkım “ der , Onu çok sevdiğini söylersin ardı ardına … Bazen kelimelere karşı yenik düşer , Onu yüreğinle keşfedersin … Gözyaşlarını bir tek o siler , o sahip çıkar yalnızlığına ….  Çoğu zaman gözyaşlarını gizler bir karanlığın ardına , Sırf sen görüp üzülme diye … Kıskanır ama belli edemez üzülürsün , kırılırsın diye ..

Dedim ya ; “Yürekli Olmadan … Meydan Okumadan….Yaşanmaz Aşk “