Merhaba Arkadaşlar ;
Bildiğiniz gibi uzun bir süredir yazı yazamıyordum, sağlık sebeplerimden dolayı. Ama içinde bulunduğum ruh hali
beni hemen bir yazı yazmaya zorladı.
Evet sevdim birini, çok ama çok sevdim..
Belkide en başta onu bu kadar çok sevdiğimi anlayamadım, bilemedim.
Ne zaman ki ; sevdiğimin benden uzaklaştığını farkettim, biraz daha bağlandım kaybetme korkusu ile …
Birgün görmesem yüzünü, duymasam sesini, bilmesem nasıl olduğunu içimde birşeyler kopuyor sanki.
Şimdi şimdi anlıyorum aşkın ne olduğunu, sevmenin ne olduğunu, nefes almanın ne olduğunu …
İnsan gerçekten de sevince çok acı çekiyormuş…
Hele ki ; Birde sevdiğin kişi uzaklarda, çok uzaklardaysa bu kaçınılmaz oluyor.
Heran onu yanımda görmek istiyorum, sarılmak, öpmek, doya doya gözlerine bakmak istiyorum belki de.
Yıllarca onu beklemek istiyorum,
Gelmeyeceğini düşünmek bile ürkütüyor yüreğimi.
Son bir ay’dır sürekli ağlıyorum,
İçimde bulunduğum durum neredeyse intihara kadar götürecekti beni.
Sevdiğimin yüzünü görünce, birde bana aşkım deyince dünya’lar benim oluyordu sanki.
Hep benimle olsun, benden başkasına bakmasın, konuşmasın istiyordum.
Belki de bu biraz bencillik oluyor ama ben yine de sevdiğimin sadece bana bağlı kalmasını isteyenlerdenim.
Yanımda olacağı günleri, saatleri saymaya başladım artık.
Benimle olsun, kalbime dokunsun istiyorum..
Ağladığım da gözyaşlarımı silsin,
” Seni Çok Seviyorum ” desin.
Yalnız olduğumu hissettiğim anda sımsıkı sarılsın bana,
İçinde hissettiği duyguları dudakları’ndan dökülsün istiyorum.
Her zaman olduğu gibi ,
Tek beni sevsin, Tek bana bağlı kalsın.
Not : Umarım her seven, sevdiğine biran önce kavuşur.
Sevmek, uzaklarda birine aşık olmak, inaninki daha çok zor.
Sevgilerimle ,
Duygu Drk
