Evinize girdiniz ve rahat birşeyler giydiniz . Yapmak İstediklerinizi En çok yapmak istediklerinizi sıralıyorsunuz aklınızda ve ilk olarak sıcak bir yer bulup belki bir kaloriferin önü belki bir sobanın yanı belki de bir şöminenin karşısı ama herkese göre vardır oturabileceği bir yeri.. onuda düşündünüz ve devam ediyorsunuz .. Sıcak bir çay belkide kahvenizi aldınız ve gelip önceden karar verdiğiniz yere oturdunuz ben kaloriferi seçerdim … Oturdum ve bugun yaptımlarımı aklımdan geçirirken bir yandanda çayımı yudumluyorum .. Ve yorgunluğumu dağatacak tek şeyin aklımı sıfırlamak olduğunu düşünerek.. ve bir film izlemek istedim televizyonu açtım şans budur ya rahat etmek istemiştik elektirikler gitti .. hadi birşey olmaz geçen sefer aldığım dvd yi izleyeyim dediniz ve laptopu kucaklayıp eski yerinize geldiniz .. Dvd yi laptopa taktınız ve film başladı yavaş yavaş günün yorgunluğu ile birlikte yarı mayış bir şekilde izliyorsunuz filmi .. ve Laptopun şarsı bitti ama siz olsun diyorsunuz ve devam etmek istiyorusunuz .. Keyfinize Herşeye Rağmen Rahat etmek istiyorsunuz .. Ve Birşey olmaz diyerek hafifce yan yatarak uyuyacak kıvama geliyorsunuz .. ve şans o dur ki size göre eşiniz bana göre annem .. temizliğe başlamış .. elektirikler de halbuki gitmemiş şartel atmış ve annem fark eder etmez ben gelmeden önceki yarım kalan temizliğine devam etmeye başlamış elektrikli süpürgeyi çalıştıtırır çalıştırmaz pes ediyorsunuz ve artık dinlenemem diyerek yerinizden kalkıyorsunuz sıcaklığın da verdiği böyle bitkin ve mayışmış şeklide doğruluyorsunuz küçük adımlarla üstünüze birşeyler alıp dışarıya çıkıyorsunuz …

bugun başnıza gelenler aklınızda flashback ler şeklinde canlanıyor ve hafif bir tebessümle yolunuza devam ediyorusnuz .. başınıza gelenlere rağmen… siz halbuki rahat bir zaman istemiştiniz .. .

…Böyle sahneleri herhangi bir komedi dizisinde izleyebilesiniz hem aynı senaryo devam eder ve gider her 20 bölümde bir böyle sahneler yaşanır yaşanmazsa benzer geriye dönüş sahneleri izlenir çocukluğu dönüş gibi ama niye hep aynı senaryo bilemeyiz izleyici sabit tutmak ilgilenmesiniz sağlamak için diyorlar kusura bakmayın ama daha iyi senaryo oyunları ile daha iyi izleyici kitlesi yakalayabilirsiniz ..

Siz uzun ince bir yoldasınız diyorum hemen senaryonuzu yarıda kesilmesini istemiyor ver sürekli olmasını istiyorsanız farklı birşey yazın ama aynı açıdan ..Sizlere .. Siz Senaristlere .. Siz Yazarlara Uzun ince bir yoldayım türküsünü armağan ederek sonlandırıyorum yazımı ..

Teşekkürler
BURKAY GÖKÇE

…..

Uzun ince bir yoldayım
Gidiyorum gündüz gece
Bilmiyorum ne haldayım
Gidiyorum gündüz gece

Dünyaya geldiğim anda
Yürüdüm aynı zamanda
İki kapılı bir handa
Gidiyorum gündüz gece

Uykuda dahi yürüyom
Kalkmaya sebep arıyom
Gidenleri hep görüyom
Gidiyorum gündüz gece

Kırk dokuz yıl bu yollarda
Ovada dağda çöllerde
Düşmüşüm gurbet ellerde
Gidiyorum gündüz gece

Düşünülürse derince
Irak görünür görünce
Yol bir dakka miktarınca
Gidiyorum gündüz gece

Şaşar Veysel işbu hâle
Gâh ağlaya gâhi güle
Yetişmek için menzile
Gidiyorum gündüz gece

Aşık VEYSEL ŞATIROĞLU

Filmi İlk izleyenlerden biriyim İlk Yayın Gününde 16.15 Seasından bileti alan ilk kişiyim tabi günler öncesinden.. Film Genel olarak aksiyon içerisinde geçiyor .. Kurguları çok iyi kamera açıları genel olarak dar alanlarda olsada geniş açılarda oldukça mevcut .. Filistinli halkın direnişi içleri burkuyor .. ve gerçek .. çok gerçek bir olay anlatılıyor tabi kurtlar vadisi gözünden ..

Film Ekibi sadece Haftasonunda 300 den fazla programa katıldılar uluslar arası basında ve yerli basında hergün haberleri yer alıyor tüm internet sitelerinde saat başı neredeyse haber çıkıyor filmle ilgili olumlu olumsuz yorumlar .. Tepkiler boy gösteriyor köşe yazarlarının yarısı beğensede beğenmeyenler eksk kalmıyor ve sürekli yanlış bir konu üzerinde fikirlerini bizlere kabul ettirmeye çalışıyorlar mesela 30 saniyede bir israilli ölüyor muş ve polat alemdar bu kadar da güçlü gösterilemez miş … Polat Alemdar orada kimi temsil ediyor Türk İstihbahratını .. hiç diziyi izlemeyenler bile Filmden öğrenebilirler .. Film girişinde abdülhey polat ve memati siyah pasaportla yani diplomatik pasaportla israile giriş yapıyorlar ve daha sonra israilli bir komutan polat alemdar ve arkadaşlar türklerin yetişdiği özel bir ekip diyerek benim söyledimlerimi garanti altına alıyor hadi bunların hepsini bir yana bırakalım .. da ..

Bazı yazarlar .. sosyologlar .. psikologlar ise filmde israil düşmanlığı yaratıldığını söylüyorlar .. Kusura bakmaıyn ama böyle birşey olamaz çünkü Polat Alemdarın yanında olan simone Yahudi Asıllı bir amerikan vatandaşı .. bu dediğiniz mümkün değil ….

Filmde Operasyon içerisinde operasyon oluyor bu demek oluyorki bu film bu yılın en iyi ve en çok kurgu yapılan filmi seçilecektir çünkü 2900 ayrı olay gelişiyor film içerisinde türkiyede bir rekor bu .. ayrı ayrı kurgulanıyor ve ayrı ayrı çekiliyor helikopter patlama sahnelerindeki ayrıntılar bile en ince detaylarına kadar işleniyor üsler basılıyor ve operasyonlar yapılıyor bunların içerinde ayrı operasyonlar oluyor .. ya hiç olmazsa bu kadar emeğe teşekkür edin .. Olumsuz veya olumlu yorum yapmadan önce…

Filmi izlemeden yorum yapanlar ise ayrı bir gıcıklık konusu .. neyse bu konu böyle uzar gider… En kısa yoldan Filmi Mutlaka izleyin ve ayrıntılara dikkat edin operasyonlar içierisindeki en ince ayrıntı bile gözünüzden kaçmaz inşallah şahsen benim kaçırdığım çok şey oldu bir daha izlemeye gideceğim …

Pana Film Ekibine .. Tüm Oyunculara Ve Teknik Kadrosuna Sonsuz Teşekkürler Böyle Bir Filmi Bizlere İzlettikleri için .. Böyle Bir Filmide Pana Filmden Başkası Çekemezdi .. Bunuda söyleyip Yazımı Sonlandırıyorum…

Hepinize İyi Günler …
Teşekkürler..

BURKAY GÖKÇE

Dedi ve telefonu kapattı. Ben daha sonra tekrar Emir Kuzu‘yu aradım ve ayrıntıları sordum. Buluşmaya hemen hemen İstanbul’da ikâmet eden Bloggrup™ yazarları gelecekti. Arıza Adam nam-ı diğer Ömer Dalman, Can Yüce, bu yazıyı yazan herif, Berke Kaçmaz, İsmail Balaban, Emir Kuzu.. Hatta SMFGrup™ yöneticilerinden Baran’da katılacaktı. Saat 16.30 gibi Emir Kuzu’nun en sevdiği mekânlardan biri olan meydan McDonalds’ta buluşuldu. Gelecek olan herkes oraya toplandı. Saat 18.00 gibi Ömer Dalman taa 4.Levent’ten, Taksim’e kadar geldi. Hele Berke, adam Kadıköy’den geldi Taksim’e. Hemen meydandaki barımsı, kafemsi, lokantamsı, elit mi elit yere çöküldü. Kahve içildi, muhabbet, makara. DiskoKralı gazîsi Sinan Andırman geldi toplantıya. Oturuldu, konuşuldu. Malesef ki Ömer Dalman bir süre sonra ayrılmak zorunda kaldı. Pek tipsiz çıktığım, hatta görünmediğim resim de ekte. Sonra tak gidildi KFC’ye. İftara dakikalar kala menüler alındı falan derken, Sinan saati sordu, sorduğu arkadaş;
- İçerden öğrenebilirsin
Deyince, Sinan personellerin ve kasiyerlerin olduğu platforma dalıp saati sormaya gidedurdu ki, bütün mutfak, temizlik falan ayaklandı. Oruç tabi, başa vuruyor.

Esra Erol’a hitaben yazdığımız yazıda kast ettiğimiz teşekkürün yerine getirilmesi ve bloggrup.com’un ciddiye alınması bizi gerçekden çok sevindirdi, Bu Teşekkürü blogumuz adına kabul ediyoruz.

Kalitesi ve güzelliği ile bizlere güzel olguları anlatmaya hedef seçmiş Esra EROL’u Kelebek ödüllerinde destekleyeçeğimizi duyurur ve bizimle ilgilenen ; Yağmur, Betül, Yusuf  ve Tuğba arkdaşlarımıza teşekkür ederiz.
EMİR KUZU
Bloggrup.Com

Video

Yıllardır bir şeyler yazıp-çizmiş, tasarımcılıkla, mimarlıkla uğraşmış, meslekte ondokuzuncu yılını tamamlamış, hayat yolunda çok çeşitli olaylar ve insanlar görüp tanımış, düşünen bir insanım. Yazmış olduğum serbest şiirlerin sayısı 1200 civarında olmasına ve yine benim yazdığım bir ton makale ve taşlama olmasına, üstüne üstlük medyanın kalbinin merkezlerinden bir kuruluşta yıllarca çalışmış olmama rağmen kendini ne yazarlıkta ne şairlikte resmi anlamda sivrilememiş zavallı yenik kişilik Ömer Dalman…

İşte bu yüzden 2 yıl süren çilekeş bir hamilelik safasını aşarak, yeni bir doğum gerçekleştirdim. Adım artık Arıza Adam!

Ömer Dalman ismini ebeveynlerim koymuştu. Arıza Adam ismini ise bizzat ben koydum! Artık alayı gelse tanımam! İsim benim, ün benim, rol benim, bu ok gibi kaşlar benim! Gördün mü bakayım sen kaşları!?

Merak etmeyin; yazılarımda ne metroseksüelize kaşlarımı, ne sinir edici uyuz bakışlarımı, ne de şımarık gülüşlerimi görmeyeceksiniz, çünkü işin bu tarafı sadece yazılarımdan ibaret… Rahat olun yani bu açıdan! Gevşeyin, kendinizi yazılarımın akışına bırakın.

Hayatta ne kadar dürüstsünüz düşündünüz mü hiç? Hayır hayır! Çevrenize karşı dürüstlük aşamasına gelemden önceki aşamayı soruyorum. Yani kendinize karşı ne kadar dürüstsünüz herşeyden önce bakalım? Her sabah yüzünüzü yıkayıp, giyinip, paklandıktan sonra iç hesaplaşmalarınızı halledip mi dışarı çıkıyorsunuz, yoksa gerçekliğinizin üzerine o bir sürü yalancı sosyal maskeyi kuşanıp mı çıkıyorsunuz? İşte önemli olan bu benim için.

“Benim için” diyorum, çünkü benim yazılarımı okuyan herkes kendini bir seçim noktasında bulacaktır. O noktada ya gerçekleri bütün çıplaklığıyla kabul ederek, aydınlık bir ruha geçeceksiniz, ya da bana aşırı uyuz olup, kendinizi o aynada en çirkin şekliyle görecek ve bir daha beni okumayacaksınız! Çünkü yazılarımla size ayna olan ben, beni bir dahaki her okuyuşunuzda size bütün çirkinlikleri yine katıksız göstereceğim.

Buna kalbinizin dayanması mümkün değildir. İçindeki cevherin üzerini katman katman suni güzellikler ve toplumsal kalkanlarla perdelemiş dimağların, benim ayarsızlığım, dürüstlüğüm ve utanmaz çizgim ile harmanlanıp, hayatlarına sağlıkla devam etmesi asla mümkün değildir! Zaten buna çabalayanlarla benim de bir daha işim olmaz. Ama diğer sınıfa giren dimağlar anlayacaklardır ki; hepsi benim canımdır. Onlar benim birer parçamdır. Evrene endişesizce yayılmış cesur ve sevgi dolu ruhların birleştiği o eşsiz sıfır noktasındaki yoldaşlarımdır.

Bu durumda endişelenecek bir şey de kalmaz, öyle değil mi? Gerçekleri görmek, fazlalıkları atmak, sadeleşmek ve biraz geyik yaparak bu hayatı makaraya almak için buradayız. Geriye kalan ve aptalca takıldığımız her şey zaten ilüzyonlar, kalıplar ve toplumsal takıntılardır.

Bundan böyle bu sitedeki yazılarımda bir çok toplumsal ve bireysel olguyu en acımasız şekilde ameliyata yatıracağım. Hem de ne lokal ne genel anestezi de kullanmadan!.. Bu yüzden kendini bu ameliyata yatırmaya niyetli olanlar; aman dikkat! Lütfen operatör doktorunuza güvenin ve kendinizi onun eline bırakın! Bu ameliyatta bıçak yok, narkoz yok, bandaj yok, tentürdiyot yok, ama alabildiğine cillop, kalçalı-basenli birbirinden güzel hemşirelerim var! Siz yeter ki; rahat olun ve kendinizi bırakın.

Sizlerle tanışma niteliğindeki bu yazımı bitirirken; ülkemde yaşamak için debelenen bütün emekçilere, yeni mezun, iş imkanlarından uzak bırakılmış gençlere, gerçek tasarımcılara, işçilere, sanatçılara, artistlere, yani şişirme ve yalakalıktan uzak olan her dostuma koca bir selamı borç bilirim.

Bir sonraki yazımda ilk ameliyatımda buluşmak üzere!

Arıza Adam
Ömer Dalman

Oy verebilmeniz için siteye üye olmanız gerekmekte.

http://2010.blogodulleri.com/register Bu adresten üye oluyorsunuz. Cep telefonunuza aktivasyon kodu geliyor (ücretsiz tabiki) onu siteye yazıyorsunuz. Daha sonra http://2010.blogodulleri.com/frame/show/bloggrup-blog-tayfasi-210 bu adrese girerek yukarıdan oy ver diyorsunuz.

Şimdiden herkese teşekkürler…

Saygılarımızla..
BlogGrup.com
Atakan USLU

Facebook Adresimiz: http://facebook.com/bloggrup
FriendFeed Adresimiz: http://friendfeed.com/bloggrup
Twitter Adresimiz: http://twitter.com/bloggrup