Geçenlerde annemin bana attığı bir Mail’i sizle paylaşmak istiyorum. Anneme gerçekten çok bağlı bi insanım ve onu gerçekten seviyorum. Hani hayatımın aşkı o benim, kimi zaman kurtarıcı meleğim, kimi zaman doktorum, kimi zaman hocam kimi zaman hiç olmayan sevgilim. Tamam belki bu gün özel bir gün değil.  Fakat Anneler kutsaldır. Hergün onların günü olmalı =)

Ben anne olmasaydım eğer ...
Topuksuz ayakkabılarla da şık olunabileceğini
bilmeyecektim.Hamileliğim esnasında 80'li kilolara
kadar çıkıp kendi çapımda ilk defa bir alanda rekorumu
kıramayacaktım. O küçücük ellerle renkli kartonlardan
yapılmış bir kâğıt parçasının bu kadar değerli
olabileceğini öğrenemeyecektim.Kan yapsın diye danadili
haşlayıp üzerine yumurta kırıp ağzının tadına da
uysun diye çikolatalı pudingle karıştırmak gibi
yaratıcılığın sınırlarını zorlayan tarifler
keşfedemeyecektim hiç. Su almak için elimde kumanda ile
buzdolabını açtığımda kumandayı buzdolabına koyacak
kadar ya da evden çıkarken telsiz telefonu çantama atacak
kadar kendimden geçmeyecektim. Birinin canı yandığında
ötekinin bu acıyı hissedebilmesinin sadece ikiz
kardeşlerde olduğunu sanacaktım. Sabahın köründe
gözü kapalı mutfağa kadar gidip, süt ısıtıp yine
gözü kapalı dönme yeteneğini kazanamayacaktım.
Üzümün çekirdeklerini tek tek çıkarmak için
insanüstü bir uğraşa asla girmeyecektim.Bir insanın gaz
çıkarması beni bu kadar mutlu edemeyecekti.
Büyüdüğünde arkadaşlarınla birlikte partilerde Süper
Anne olarak eğlenmeyi hayal edemeyecektim.Babanla belki
daha az kavga edecek ama sevginin evlat denilen başka bir
boyutuna giremeyecektik. Sevginin böylesine karşılıksız
olanını hiç tadamayacaktım.Telaşsız sevişmenin
hayalini kuramayacaktım.Annemi bu kadar çok sevdiğimi
anlamayacaktım. Annesinden zorla ayırdılar diye
'Uçan Fil Dumbo!' çizgi filminde böğürerek
ağlamayacaktım. Geceleri kesintisiz uyuyacak, hafta
sonunda sabahları istediğim saatte kalkacaktım ama
uyandığımda yanağıma konmuş minik ellerin
sıcaklığı ısıtmayacaktı yüreğimi. Çantamda
sürekli bisküvi, ıslak mendil, bir adet oyuncak, düşer
bir yerin kanar diye ayıcıklı yara bandı
taşımayacaktım. Acıyı geçiren öpücüğün gücüne
inanmayacaktım.38,5 derece ateş beni de yakıp
kavurmayacaktı.Yağmur sonrası çamurlu sularda
zıplamanın keyfine varamayacak, sen bir lokma daha fazla
yiyesin diye kalabalığın ortasında kafamda peçete
dansı yapmayacaktım. Sen olmasaydın eğer yaşamın
karmaşıklığını unutup tekrar basit yaşamayı
öğrenemeyecektim.Sen olmasaydın eğer ben asla
'anne' olmayacaktım.Bir çocuk doğduğu anda, bir
anne doğarmış... Bu lafın doğruluğuna inanmayacaktım!