Saat akşam olmuş.Evde yine yanlızım.Hayatıma damgasını vurmuş bir arkadaşımla birdaha görüşmeme kararı aldık. DAha doğrusu o böylebir karar aldı. Bende riayet ettim.Gariptir;içimde bir huzur var.Aslında bu tip şeylerden negatif manada çok etkilenirim ama bu sefer öyle olmadı. Mutluyum taviz vermedim kendimden.

Güzel bir çay demledim.Şekersiz, demli , elimde kitabım evde çıkt ses yok.Huzur hakim evin her köşesine, benim her zerreme! Huzurluyum .Elif Şafak okuyorum “Siyah Süt” kitabı bitirince kitap hakkındaki düşüncelerimi Blog’a yazacam ama şunuda söylemeliyim tam benim kadınlık ve annelik anlatışıma benzeş ir kitap.

Yanlızkık mefhumu Allah’a mahsustur ama ben yanlzlığı çok seviyorum, tıpkı bir yudum şekersiz demli bir çayı yanlız yudumlamak gibi…

Babamın bir sözü çayımı yudumlarken kulağımda çınlıyor”Evladım herkes  seviyesine göre hareket etsin , seviyesine yakışanı yapsın !”