Mayıs 28 de bir gece aldığım bir mesajın ardından yıkılıp kendimi mahavettiğim gecenin sabahında …

 Bu gün ders çalışmak içn kafamı toplamaya çalışırken kıtaplıkta duran bir kitap dikkatimi çekti.İkbal Gürpınar’ın “Günaydın Gece “isimli kitabı.Gözümü kapattım ve kitaptan bir sayfa açtım.(Hemen hemen herkes yapar bunu )

Açtım ve okumaya başladım. “….Bunlar önemsiz deyip geçmeyin ne olur;bazı şeyler kemikleştikten sonra değiştirmek güç oluyor takdir edersiniz. Yarını düşünmeden ,plansız yaşayarak, at gözlükleri takarak daha ne kadar yaşayabiliriz ki?…”

 Evet satırlar böyle. şu an içimde bulunduğum psikolojik durumu o kadar net gözlerimim önüne seriyorki kendimle hesaplaşmak istedim bende. Ve hesaplaştım. Ertesi gün yeni bir hayata başladım. Ama hiç bişey artık eskisi gibi olmadı , olamadı malesef.Başlıkda da dediğim gibi çok eski bir yazı fakat o gün çok etkilendiğim için kaleme almıştım. Eski ama benim için değerli.